En we zijn vertrokken.....
Onze eerste halte op onze reis is Argentinië. Het tweede grootste land van Zuid-Amerika wordt vooral geassocieerd met hun steaks, de tango en hun 'goden' Maradona en Messi. Zowel Argentinië als Brazilië zijn gekend voor hun voetbalcultuur maar Argentinië beschikt niet in tegenstelling tot Brazilië over een rijke muziekcultuur. Desondanks zijn er ook in Argentinië enkele ongekende muzikale pareltjes. De band die deze week wordt belicht is Invisible met het album El jardin de los presentes.
Invisible was een progressieve rockband die actief was in de jaren '70 vanuit Buenos Aires. Op hun derde en laatste plaat El Jardin de los Presentes (1976) besloot het trio Spinetta, Machi en Pomo om er een vierde lid bij te nemen. Dit bleek een goede zet te zijn want El jardin de los presentes zou later gezien worden als een van de beste platen binnen de Argentijnse rockmuziek. Tomas Gubtisch -toen 18(!) jaar- was de gitarist die de band kwam vervoegen waardoor meer aandacht werd besteed aan het creëren van een 'jazzy' geluid en dromerige sfeer. De plaat wordt gekenmerkt door een mix van verschillende ritmes en genres zoals progressieve rock, jazz, tango en folk. Door deze variatie ligt El Jardin de los Presentes erg aangenaam in het gehoor. De meeste nummers worden gekenmerkt met een laid back sfeertje die worden afgewisseld met intelligente en catchy stukken. Dit alles versterkt met de zachte, poëtische zang van Spinetta maakt dat deze plaat erg aangenaam is om te beluisteren en dit niet enkel voor het progrock liefhebbers.
El jardin de los Presentes bestaat uit acht nummers gekenmerkt met een nostalgische, dromerige en poëtische schoonheid. De cover is schattig en melancholisch tegelijk en vat dus goed deze plaat samen. El Jardin de los Present opent meteen sterk met het nummer 'El Anillo Del Capitan Beto'. Het openingsnummer boeit je meteen dit door de krachtige stem van Spinetta. Het gebeurt zelden dat een plaat zo krachtig begint -vooraleer ik het allemaal goed en wel besef- en bijgevolg vanaf de eerste seconde mijn aandacht onmiddellijk vangt. Ander hoogtepunt op de plaat is Perdonado. In eerste instantie is Perdonado even aangenaam in het gehoor als de overige nummers maar in het refrein komt er onverwachts een agressieve sound opzetten waarbij Spinetta eveneens zijn zachte stem laat verdwijnen om luidkeels PERDONADOOOOO te zingen.
El Jardin de los Presentes van Invisible was een aangename en charmante luisterbeurt die absoluut naast de Argentijnse steaks, tango, Maradona en Messi moet gezet worden! Enig minpuntje is het instrumentele nummer Alarma Entre Los Angeles. In dit nummer toont Gubtisch zijn gitaarkunsten door een gitaarsolo aan elkaar te kabbelen van 6min30 (!) wat er voor zorgt dat dit nummer al rap verveelt en de aangename sfeer doorbroken wordt. Voor fans van Santana zal Alarma Entre Los Angeles hen wellicht wel een muzikaal orgasme bieden.
Ondanks dit ene mindere nummer is El Jardin de los Presentes onterecht een ongekend meesterwerkje en is dit absoluut een must have voor de progrock liefhebbers!
Score: 4,5/5
Top Track: El Anillo Del Capitan Beto
Geen opmerkingen:
Een reactie posten